poziom%20EFRR


    Restauracja Kościoła Mariackiego i Kościoła Najświętszego Serca Jezusowego w Słupsku 
jako elementów europejskiego Szlaku Jakubowego
w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Pomorskiego  na lata 2014-2020, 
Osi Priorytetowej 8 Konwersja, Działania 8.3 Materialne i niematerialne dziedzictwo kulturowe
współfinansowanego z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego



Hipoteza przeciwko hipotezie

W maju 2017 roku lokalne i niektóre ogólnopolskie media przekazały sensacyjną informację o odkrytych podczas remontu kościoła Mariackiego w Słupsku „diabełkach” czy wręcz „diabłach piszących”. Postacie te zostały odkryte pod wieloma warstwami farby w miejscu tzw. „służek” czyli elementów architektonicznych umieszczonych tam gdzie schodzą się i łączą ze sobą żebra sklepienia w nawie głównej kościoła. Był to klasyczny przykład jak wielokrotnie powtórzona hipoteza staje się niemal pewnikiem. Nie ulega wątpliwości, że w architekturze wizerunki te są tzw. maszkarami (z wł. mascherone) czyli stylizowanymi głowami ludzkimi. Natomiast uznanie wizerunków odnalezionych w kościele Mariackim za „diabełki” nie powinno wychodzić poza poziom hipotezy – jednej z wielu.
miser_01 miser_02. miser_03 miser_04
ilustracja za Radiem Gdańsk
Jest jeszcze inna hipoteza. Otóż szpetnie wyglądające postacie odwołują się do tego, co leży u podstaw istnienia Kościoła, czyli miłosierdzia (łac. misericordia). Ewidentna brzydota umieszczona u podstaw tego, co pnie się w górę tworząc doskonały kształt sklepienia świątyni zdaje się tłumaczyć: „res sacra miser” (Seneka – Epigramy, 4) czyli „nieszczęśliwy jest rzeczą świętą”. Bez miłosierdzia rozumianego jako troska o ubogich i nieszczęśliwych Kościół nie może istnieć. To jest tylko hipoteza; jedna z wielu. Od budowy kościoła Mariackiego minęło kilkaset lat i trudno dziś stwierdzić z niewzruszoną pewnością „co autor miał na myśli”. Niech zatem przytoczona tutaj hipoteza stanie się materiałem do refleksji – przede wszystkim dla tych, którzy korzystają z tej świątyni.
tk